“Beni vefatımdan sonra ziyaret edenler, hayatımda ziyaret etmiş gibidir.”[1]
“Kabrimi ziyaret edenlere şefaatim sâbit bir hak olur.”[2]
“Kim gönlünde beni ziyaretten başka bir düşünce olmaksızın, beni ziyarete gelirse, kıyamet günü ona şefaatçı olmak benim üzerimde bir hak olur.”[3]
[1] Dârekutnî, II, 278, H. No: 192; Beyhakî, Şuabü’l-İmân, III, 488, H. No: 4151. [2] Dârekutnî, II, 278, H. No: 192; Beyhakî, Şuabü’l-İmân, III, 490, H. No: 4159. [3] Taberânî, Evsat, V, 275, H. No: 4542.